The pronunciation of Greek; accent and quantity. A philological inquiry
A PHILOLOGICAL INQUIRY .
BY JOHN STUART BLACKIE,
PROFESSOR OF GREEK IN THE UNIVERSITY OF EDINBURGH.
EDINBURGH: SUTHERLAND AND KNOX.
LONDON: SIMPKIN, MARSHALL, AND CO. MDCCCLII.
EDINBURGH: T. CONSTABLE, PRINTER TO HER MAJESTY.
“ Sit omnibus rebus suum senium, sua juventus; et ut verba verbis, sic etiam sonis sonos succedere permittamus. ”—Bishop Gardiner.
“ This new pronunciation hath since prevailed, whereby we Englishmen speak Greek, and are able to understand one another, which nobody else can. ”—Thomas Fuller.
“ Maxime cupio ut in omnibus Academiis nostris hodierna Græcorum pronuntiatio recipiatur. ”—Boissonade.
“ Neque dubitamus quin Erasmus, si in tantam Græcæ pronuntiationis discrepantiam incidisset, vulgarem usum intactum et salvum reliquisset .”—Seyffarth.
“ Ich gebe der neugriechischen Aus-sprache im Ganzen bei weitem den Vorzug. ”—Thiersch.
“ Neque enim de cœlo dilapsa ad nos pervenit Græcorum lingua, sed e patria sua una cum omnibus quæ habemus subsidiis, suo vestita cultu prodiit, quem tollere aut immutare velle esset imperium in linguam liberam exercere. ”—Wetsten.