Pobudka: zbiorek poezji

BIBLJOTEKA ŻOŁNIERZA-OBYWATELA N o 6.(b).
Trzeba z żywymi naprzód iść Po życie sięgać nowe...
WARSZAWA 1920. GŁÓWNA KSIĘGARNIA WOJSKOWA
Wydano z polecenia Sekcji Oświaty i Kultury Oddz. III Szt. M. S. Wojsk. — 1/XI 1920.
Zakłady Graficzno-Wydawnicze „Książka” Warszawa, Moniuszki N o 11, telef. 190-93.

Adam Asnyk urodził się w Kaliszu w roku 1838. Jako młodzieniec brał udział w przygotowaniach do powstania 1863 roku, był później członkiem Rządu Narodowego i po przegranej musiał wyjechać z kraju. Nigdy już odtąd nie zobaczył swych rodzinnych stron. Początkowo wpadł w zwątpienie, następnie jednak własną myślą doszedł do niezachwianej wiary w zwycięstwo sprawiedliwości na ziemi, odrodzenie Polski i przyszłe szczęście ludzkości. W pięknych swoich wierszach wiarę tę starał się wpoić rodakom w najcięższych chwilach życia Narodu.
Umarł w Krakowie w 1897 r. Pochowano go na Skałce w grobach Zasłużonych.

Precz ze zwątpieniem, co łamie I męskich pozbawia sił— Niech targa skrwawione ramię Łańcuch, co w ciało się wpił.
Precz z małoduszną rozpaczą, Niewolno rozpaczać nam! Niech myśli zuchwale skaczą Do niebios zamkniętych bram!
Niech biegną, jak hufce zbrojne I sztandar rozwiną swój, Niech śpieszą na świętą wojnę, Na wielki o prawdę bój.