Chłop i żmija

Z Lafontaine’a
W pamiętnikach bestyjo-graficznych 1 Ezopa 2
Jest wzmianka o uczynku miłosiernym chłopa
I o pewnego węża postępku łajdackim.
Chłop wyszedł zimnym rankiem po chrośniak 3 do sadu,
Aż tu pod bramą wąż mu do nóg pada plackiem:
Przeziębły, wpół skostniały, przysypany szronem,
Już zdychał, już ostatni raz kiwnął ogonem.
Chłop zlitował się nad tą mizeryją 4 gadu 5 :
Wziął go za ogon, niesie nazad 6 w chatę,
Kładzie go na przypiecku,
Podściela mu kożuszek jak własnemu dziecku