Ubu Król czyli Polacy
OSOBY:
Ubu , Ubica .
Grrówno!
Och! Ładnie, mości Ubu, straszliwe z ciebie chamidło.
Iżbym cię nie zakatrupił, mościa Ubu.
Nie mnie, Ubu, ale kogo innego trzeba by zakatrupić.
Na moją zieloną świeczkę, nie rozumiem.
Jak to, Ubu, ty jesteś zadowolony ze swego?
Na moją zieloną świeczkę, grrówno, mościa pani, juścić, że jestem zadowolony. Jeszcze by nie: rotmistrz dragonów, oficer przyboczny króla Wacława, kawaler polskiego orderu Czerwonego Orła i były król Aragonii, czegóż chcesz więcej?
Jak to! Ty, były król Aragonii, zadowalasz się tym, że komenderujesz na rewii setką łobuzów uzbrojonych w koziki, podczas gdy mógłbyś ustroić swoją łepetę w koronę polską po koronie Aragonii?
Ha! Moja żono, zgoła nie kapuję, o czym ty bajesz.
Takiś głupek!!
Alfred Jarry
Tadeusz Boy-Żeleński
---
AKT PIERWSZY
SCENA I
SCENA II
SCENA III
SCENA IV
SCENA V
SCENA VI
SCENA VII
AKT DRUGI
SCENA I
SCENA II
SCENA III
SCENA IV
SCENA V
SCENA VI
SCENA VII
AKT TRZECI
SCENA I
SCENA II
SCENA III
SCENA IV
SCENA V
SCENA VI
SCENA VII
SCENA VIII
AKT CZWARTY
SCENA I
SCENA II
SCENA III
SCENA IV
SCENA V
SCENA VI
AKT PIĄTY
SCENA I
SCENA II
SCENA III
SCENA IV
Od tłumacza