VI. Buddhi

Wówczas zwycięski duch wejdzie w przymierze
Z całą naturą — i jej łono chlebne 3 ,
Jej mleczne piersi, jej tchnienie leczebne 4 —
Będą mu jako miłości puklerze 5 .
Wolny od boju o żer — w onej erze —
Duch się uniesie w krainy podniebne,
Gdzie schną na wieki morza krwi haniebne,
Ku bardziej boskiej ciągle dążąc sferze.
Ale w miłości i poznaniu Wedy 6 ,
I w mar szlachectwie rosnąc, pozna wtedy,
Że w wiecznych złudzeń kole — trwa na ziemi;
Że ziemia żądzom jego nazbyt niska,