Oda VII

Jeśli ukształtować zechcesz, naturo,
Przed oczami wszechświata jakowąś postać,
By okazać, co zdołasz, ulubieniec
Twej łagodności bezmiernej niechby miał ślad.
Wszystko niechaj w nim będzie harmonią,
Jako wiosna przepyszna, kwiatami rozwita 1 , człon każdy;
Wszelakie gesty łaskawe,
Każde poruszenie przemiłe i lekkie.
Wszelako w każde rozmarzone oblicze ryjesz
Żyjącego ducha i ową, aczkolwiek radosną,
Przecie okrutną obojętność,
Co równoważy w spokoju żądzę i moc.