Idzie żołnierz borem, lasem (Pieśń o żołnierzu tułaczu)

Idzie żołnierz borem, lasem,
Przymierając z głodu czasem;
Chleba, soli nie żałować,
Trza żołnierza poratować.
Suknia na nim poblakuje 2 ,
Wiatr dziurami przelatuje,
Jadą, jadą, wywijają,
Na wojenkę wysyłają.
I jać bym też z wami jechał 3
Gdyby mi kto konia siodłał.
Starsza siostra wyskoczyła,
Konika mu kulbaczyła.