Dąb

Zaszumiało, zawrzało, a to właśnie z dąbrowy 1
Wbiegł na chóry kościelne krzepki upiór dębowy
I poburzył organy rąk swych zmorą nie zmorą,
Jakby naraz go było wespół 2 z gędźbą 3 kilkoro.
Rozwiewała się, trzeszcząc, gałęzista czupryna,
I szerzyła się w oczach niewiadoma kraina,
A on piersi wszem dudom 4 nastawił po rycersku,
A w organy od ściany uderzał po siekiersku!
Grajże, graju 5 , graj,
Dopomóż ci Maj,
Dopomóż ci miech, duda
I wszelaka ułuda!