Fala

Niepostrzeżenie w morza urasta głębinie
Fala, która w niebiosach szuka dla się 1 tronu.
Niepochwytna 2 dla oka w narodzin godzinie,
Olbrzymieje 3 tym śpieszniej, im bliższa jest zgonu.
Cicha bywa, gdy wzbiera nad sióstr zmarłych tłumem,
Aż załamie się w miejscu, gdzie się skędzierzawi 4 ,
Wówczas, węsząc śmierć spodem, burzy się i wrzawi 5 ,
I uderza o brzegi swym pośmiertnym szumem.
I z tym szumem, malejąc, pada na kolana,
I na ląd swe pozgonne 6 wysypuje śniegi.
Czy zaszumisz po śmierci, duszo przewezbrana 7 ?
Czy uderzysz raz jeszcze o znajome brzegi?