Król jeno

Cornelius Clemens 1 orzekł: «Ustanawiam,
by każdy z niewolników taką pracę,
do której przywykł, pełnił 2 ; jaką zechce.
To płodne jeno, co się czyni chętnie.
Tylko w połowie sobą ten, kto błądzi.
Partaczem garncarz jest, gdy piele ogród».
I tak zdarzyło się raz, kiedy okiem
bacznym rozglądał się po swej zagrodzie,
że niewolnika postrzegł, który w drwinach
ciżby 3 wrzaskliwej przy drodze kucnąwszy,
bezradnie i niezgrabnie ciężkim młotem
kuł, rozbijając do krwi własne palce.