Lato Kamili

Kamila opowiada mi, jak kiedyś
chciała pisać powieść.
Wypisałam sobie z książki
telefonicznej, mówi Kamila,
imiona i nazwiska, i wzięłam mapę,
i wypisałam sobie nazwy miejscowości,
w których będą żyli. Lecz to było za mało.
Nic się nie kleiło.
Więc odłożyła długopis,
a za oknem lato.
I była całkiem sama,
Kamila.