Wychodźcy

Z burym kotem, z wiernym psem,
Z chęcią życia Bóg wie czem 1 ,
Idą w mroku, brnąc po grudzie,
Nasi ludzie:
Wiekuistych dróg tułacze,
Dżdżów pijaki, mgieł palacze.
Nic nie mają nasi ludzie:
Nic a nic —
Prócz gościńca w mroków chmurze.
Każdy niesie na kosturze
W swojej chustce w wielkie kraty,
Mieniąc 2 ramię po kolei,