Rzym słowiański

Śpi Rzym słowiański 1 , śpi stu wież stolica,
Mgłami przeszłości osłoniwszy lica;
Na Kapitolu 2 śpi lud marmurowy,
W pałacach drzemią patrycjuszów głowy,
Sen grzebie gniazda zbytku i ubóstwa,
W świątyniach nawet zdrzemnęły się bóstwa.
Śpiąca stolico! Przeszłość marzysz błogą,
A nowożytny świat nową mknie drogą;
Ty śnisz minione starej sławy mary,
Rozbitą wielkość, przebrzmiałe fanfary,
Ty gonisz widma pośród snów przelotu,
Co już w mogiłę poszły bez powrotu —