Biedny Henryk

OSOBY DRAMATU:
Ogródek dzierżawcy Gotfryda. Dom zwrócony szczytem do sceny z drzwiami i schodami po lewej. Opodal stary cis, pod nim stół kamienny z ławką darniową. Spod cisu widać rozległe pola zielone. Na przedzie łany zżęte, na horyzoncie wzgórza leśne. Tu i ówdzie pojedyncze grupy sosen.
Zmiata liście z kamiennego stołu.
Pachołek w zbroi, lat około czterdziestu, gotów do wsiadania na koń, wchodzi po cichu do ogrodu, starając się jak najmniej czynić hałasu ostrogami i szyszakiem; zobaczywszy Gotfryda, staje zmieszany; blada jego twarz, czarną okolona brodą, mieni się 1 wskutek zaambarasowania 2 .
Pochwalon Jezus Chrystus.
Na wiek wieków.
A dokądże wy tak wczesną godziną?
Ot! Przejechać się, abo 3 i na łowy —
A pan się bez was obędzie... co?...
Drapie się w głowę zaambarasowany.
Z biedą —
A zresztą — może... Wiecie — mam zlecenie...