Pieśń I, 14 (O navis, referent in mare te novi...)

Okręcie, znowu na morze wybiegasz?
Biada! Co czynisz?! Bez zwłoki
Dąż do przystani! Czyli nie dostrzegasz,
Że już bez wioseł twe boki?
Że maszt się, strzaskan nawałnicą, chwieje,
A liny rwą się i prężą?
Belki się kruszą i pękają reje —
Czyż one odmęt zwyciężą?
Na próżno, w żagli spowinięty strzępy,
Do bogów słać będziesz modły —
Próżno ci dały pontyjskie ostępy 1
Tarcice 2 z wyniosłej jodły —