Pieśń I, 9 (Vides ut alta stet nive candidum)

Patrz! Na Sorakcie 1 , co tam spadło śniegu,
Aż lasy dyszą pod okiścią 2 zgięte;
Mróz schwycił, i rzeki w biegu
Stanęły ścięte.
Chcesz mróz odpędzić? Nie szczędź do komina
Drewek, Taliarchu 3 ; z sabińskiego 4 dzbanka
Nie żałuj starego wina,
Co strzyma szklanka.
Resztę zdaj Bogom; gdy oni swawolę
Wichrów na morzu ukrócą — z tą zmianą
Twoje cyprysy, topole
Szumieć przestaną.