Ars Poetica

Gdyby nam malarz 2 chciał ludzką głowę na końskim osadzić
karku 3 i upstrzyć 4 różnymi pióry 5 , tak zewsząd zebrane
członki 6 spajając 7 , ażeby śliczna u góry niewiasta
szpetnie u dołu się czarnym ryby ogonem kończyła,
czyż moglibyście, ten obraz widząc, od śmiechu się wstrzymać?
Wierzcie, Pizony 8 ! Do tego nader podobnym obrazu
będzie to dzieło, którego będą się marne pomysły,
jak sny chorych, tak tworzyć, żadna iż postać mieć własnej
głowy ni nogi nie będzie. Wszakże poeta i malarz
równe od wieków miał prawo puszczać się zgoła na wszystko 9 ;
wiem i przyznając tę wolność 10 , chciałbym z niej także korzystać,
lecz nie w tym stopniu, by łączyć skromne ze srogim 11 , by spajać