Pieśń I, 9 (Vides ut alta stet nive candidum...)

Widzisz? Sorakte 2 świeci siwym 3 śniegiem
i już nie mogą utrzymać ciężaru
lasy zbolałe, rzeki
ścięte ostrzem mrozu.
Lecz niech odpłynie chłód: do ognia drewno,
na stół sabińskie wino 4 czteroletnie
w dwuusznym dzbanie rozkaż dać,
Taliarchu 5 ,
Resztę zaś bogom zostaw. Gdy ci zechcą
uciszyć wiatr, walczący z rozszalałym morzem,
nie zadrży cyprys
ni wiekowy jesion.