Człowiek i wilk

Szedł podróżny w wilczurze, zaszedł mu wilk drogę.
«Znaj z odzieży — rzekł człowiek — co jestem, co mogę».
Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku 1 wilk ponury:
«Znam, żeś słaby, gdy cudzej potrzebujesz skóry».