Pszczoły

Rozum się rozpościera, to przywilej wieku 1 ,
I nie tylko w człowieku,
Ale już i zwierzęta, chociaż pism nie kryślą 2 ,
Głęboko myślą.
Pszczoła do mędrca zawędrowała,
A gdy go mówiącego żarliwie słyszała,
Zapomniawszy o kwiatkach, co na oknie stały,
Na to swój umysł natężyła cały,
Aby pojąć, co on gada.
Z nauki rada,
Bez miodu, lecz z rozumem do roju przybyła
I jako mądra, tym się zatrudniła,