Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach

Żonie poświęcam
W ciemnosmreczyńskich skał zwaliska,
Gdzie pawiookie drzemią stawy,
Krzak dzikiej róży pąs swój krwawy
Na plamy szarych złomów ciska.
U stóp mu bujne rosną trawy.
Bokiem się piętrzy turnia 1 śliska,
Kosodrzewiny wężowiska
Poobszywały głaźne ławy 2 ...
Samotny, senny, zadumany,
Skronie do zimnej tuli ściany,
Jakby się lękał tchnienia burzy.