Pieśń II (Nie ma świat nic trwałego, a to barzo k rzeczy...)

Nie ma świat nic trwałego, a to barzo k rzeczy 3 :
Jaki liścia, taki jest rodzaj i człowieczy 4 .
Ale rzadki, co by tę powieść Homerowę,
Przypuściwszy do uszu, wlepił sobie w głowę.
Bo każdego swa własna nadzieja uwodzi
A ledwie sie z człowiekiem zaraz nie urodzi.
Póki zakwitła młodość stoi w swojej mierze 5 ,
Lekka 6 myśl niepodobne 7 rzeczy przed się bierze:
O starości nie myśli ani na śmierć pomni
A w dobrym zdrowiu będąc, choroby nie wspomni.
Szalony ludzki rozum — ani oni 8 znają,
Jako młodość i żywot prędko upływają.