Pieśń III (Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko...)

Nie wierz Fortunie 2 , co siedzisz wysoko 3 ;
Miej na poślednie koła pilne oko 4 :
Bo to niestała pani z przyrodzenia 5 ,
Często więc rada sprawy swe odmienia.
Nie dufaj w złoto i w żadne pokłady 6 ,
Każdej godziny obawiaj sie zdrady:
Fortuna co da, to zasię wziąć może,
A u niej żadna dawność 7 nie pomoże.
A ci, co z tobą teraz przestawają,
Twej sie fortunie, nie tobie kłaniają;
Skoro ta zniknie, tył każdy podawa 8 ,
Jako cień, kiedy słońca mu nie zstawa 9 .