Pieśń VI (Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych...)

Królewno lutnie złotej 3 i rymów pociesznych 4 ,
Ochłodo myśli tesznych 5 ,
Ty sama powiedz a kres 6 naznacz, póki mamy
Płakać, gdy przyjaciela 7 miłego stradamy.
Łacno cieszyć chorego, gdysmy zdrowi sami,
Lecz kiedy toż nad nami
Niefortuna pokaże, tam 8 więc człowiek czuje,
Że co drugim chciał radzić, sam sie nie ratuje.
Godno płaczu nieszczęście i twoja przygoda 9 ,
O zacny wojewoda,
Boś pozbył towarzysza i cnotliwej żony,
Której dobroć, której wstyd 10 jest niewysłowiony.