Pieśń XII (Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości...)

Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,
Żeby cnota miała być kiedy bez zazdrości:
Jako cień nieodstępny ciała naszladuje 3 ,
Tak za cnotą w też tropy zazdrość postępuje.
Nie może jej blasku znieść ani pojźrzeć w oczy,
Boleje, że kto przed nią kiedy wysszej skoczy;
A iż baczy po sobie 4 , że sie wspinać prózno,
Tego ludziom uwłóczy 5 , w czym jest od nich rózno 6 .
Ale człowiek, który swe Pospolitej Rzeczy
Służby oddał, tej krzywdy nie ma mieć na pieczy 7 ;
Dosyć na tym, kiedy praw 8 , ani niesie wady;
Niechaj drugi boleje, niech sie spuka jady 9 .