Pieśń XIX (Żal mi cię, niebogo...)

Żal mi cię, niebogo,
Że nie masz nikogo,
Co by cię przestrzegł; słuchaj ale mało 2 ,
A potym uczyń, coć sie będzie zdało.
Bodaj sie przepadło
To twoje źwierciadło:
Bo tobą szali, a ty sie nie czujesz 3 ,
Dawno sie nie swej twarzy przypatrujesz.
Popatrz miedzy szoty
prawdziwszej roboty 4 :
Ujźrzysz tam i płeć 5 chropawą, i zęby
Nieprawie 6 białe, jeno uchyl gęby 7 .