Pieśń XVII (Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi...)

Słońce już padło 3 , ciemna noc nadchodzi,
Nie wiem, co za głos uszu mych dochodzi;
Postoję mało 4 , a dowiem sie pewnie,
Dlaczego płacze ta pani tak rzewnie.
«Już to dziesiąte lato 5 niebo toczy,
Jako me smutne zawsze płaczą oczy;
A dokąd mi sie miły mój nie wróci,
Żaden na świecie troski mej nie skróci.
Już wszyscy inszy nazad przyjechali,
Którzy nieszczęsnej Troje dobywali;
Jam tylko sama bez męża została:
Sroga Fortuna, ta mi go zajźrzała 6 .