Pieśń XXIII (Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli...)

Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli,
By nie znał nieprzyjaciel, że cię ma po woli 3 ;
Ale to nade wszystko za raz 4 odżałować,
A niewdzięcznemu panu tudzież podziękować.
Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd powiadać,
A mógłby mi bezpiecznie każdy głupstwo zadać 5 ,
Żem sie dał za nos wodzić czas tak barzo długi,
Bacząc 6 , że w małej wadze były me posługi.
Chciałem złość jakokolwiek wytrwać uprzejmością,
A zwyciężyć niewdzięczność swoją statecznością 7 ;
Ale moja uprzejmość i statek był prózny,
A jej niebaczny 8 umysł zawżdy memu rózny.