Tren VI. (Ucieszna moja śpiewaczko, Safo słowieńska...)

Ucieszna moja śpiewaczko, Safo 2 słowieńska 3 ,
Na którą nie tylko moja cząstka 4 ziemieńska 5 ,
Ale i lutnia 6 dziedzicznym prawem spaść miała;
Tęś nadzieję już po sobie okazowała,
Nowe piosnki sobie tworząc, nie zamykając
Ustek 7 nigdy, ale cały dzień prześpiewając 8 ,
Jako więc lichy 9 słowiczek w krzaku zielonym
Całą noc prześpiewa gardłkiem 10 swym ucieszonym 11 .
Prędkoś mi nazbyt umilkła, nagle cię sroga
Śmierć spłoszyła, moja wdzięczna 12 szczebiotko 13 droga.
Nie nasyciłaś mych uszu swymi piosnkami
I tę trochę teraz płacę sowicie 14 łzami.