Tren XVII. (Pańska ręka mię dotknęła...)

Pańska ręka mię dotknęła,
Wszytkę mi radość odjęła.
Ledwie w sobie czuję duszę 2
I tę podobno dać muszę 3 .
Lubo 4 wstając, gore jaśnie 5 ,
Lubo padnąc, słońce gaśnie 6 ,
Mnie jednako serce boli,
A nigdy sie nie utoli 7 .
Oczu nigdy nie osuszę
I tak wiecznie płakać muszę.
Muszę płakać; o mój Boże,
Kto sie przed Tobą skryć może?