Etiuda okolicznościowa na ścięcie księżyca

Leżałem na łóżku już spać
byłem świeżo po magicznym oku bo oczy rysowałem na trzech planach schematyczny skrót perspektywy światło gwiazd oczu oko
Prosta łącząca mnie z nimi
Na szybie odblask — nic nie wiem
o kilka metrów od okna wychylam się jak strzałka barometru jak barman wśród strzelców
Strzał Zimny pocisk Chronić źrenice
koc drży noc drgnieje
mój rechot przeciągnięty tak żarem chichrał troll
przetrawione trafienie w sam strach
Podpaskę zmienia kobieta!
Kobieta schyla się patrzy na krew wrzuca do kosza na śmieci
(A!)