Kunigas

Obolci oboli seka.
Teip senej Kalbama
Owoc idzie za jabłonią.
Tak mówili starzy.
Panu
Michałowi Jezierskiemu
w dowód szacunku i przyjaźni,
przesyła
Autor.
W krzyżackim Maryi-Grodzie dzwoniono na wieczorne pacierze. Głos niewielkiego dzwonka, cichy, smętny, leniwy jakiś, rozlegał się po zamkowych podwórzach, to podnosząc, to cichnąc, w miarę jak wiatr to go odpędzał gdzieś, to przybliżał.
Kapliczka, której drzwi stały otworem, była jeszcze prawie pusta i niemal ciemna.
Pora była późnej jesieni; mrok dnia mglistego okrywał budowy zamkowe. W tym pół-świetle, pół-cieniu, przybierały one kształty fantastyczne: część ich nikła w ciemnościach i rozpływała się w mrokach; niektóre ściany występowały ostro, resztkami dnia oświetlone w połowie lub pozapalanymi lampami i pochodniami, które otaczał krąg jasności, jakby dymem osutej.