Niedawno jeszcze - kiedym spoczywał uśpiony...

Niedawno jeszcze — kiedym spoczywał uśpiony,
A sen mój się zarzęśnił 1 strzałem pełnym dymu
I w dymie stanął anioł jak ogień czerwony,
I szepnął mi do ucha: «Ja Mord — lecę z Rzymu...»
Jam uciekał i tęczę tak za sobą snował
Jak Irys 2 ... a po tęczach gnał mię ów przeklęty
Tak, żem spytać go musiał: «A któż tam mordował?»
A on mi znowu szepnął w ucho: — «Ojciec święty».
I znowu uciekałem... i kwiatów kielichy,
I róże z ducha mego ciskałem za siebie
Broniąc się... a on za mną jak kurz i wiatr cichy
Gnał i szeptał: «Spełnione tu... osądzą w niebie».