O Polsko moja! Tyś pierwsza światu...

O Polsko moja! tyś pierwsza światu
Otwarła duchem 1 tajemnic wrota,
Czeluść, co błyszczy święta i złota,
Królestwo potęg i majestatu.
Zjawisk ci widać otwarte łona,
A ty jak orzeł w duchy wpatrzona,
W stronę prawdziwą stworzeń kobierca,
Widzisz, jak silna dłoń robotnika
Napina postaw 2 , wiąże tkaninę,
Złotą i srebrną nicią przemyka,
Wieki sprowadza w jedną godzinę.
Nie zna przypadku ani humoru,