Dyskobol

Tłum widzów. On spokojnym wzrokiem metę mierzy 2 — —
Wyprostował się, ramion wiązanie natężył,
Głowę wzniósł, stopy w ziemię wrył, nogi naprężył,
W ręce trzyma dysk krągły — — wstał pierwszy z szermierzy 3 .
Jeszcze chwila — kołysze dysk, zanim uderzy 4 —
Wysunął lewe ramię, biodra, zda się, zwężył 5 ,
Na prawej nodze całym ciężarem zaciężył 6 —
Rzuci — i laur 7 zdobędzie znów na skronie świeży.
Na jego marmurowe, nagie, smukłe ciało,
Oliwą namaszczone 8 , złotawe, błyszczące:
Pada greckie, promienne, uśmiechnięte słońce.
Przygiął się — dysk w stalowych palców ścisnął kleszcze — —