Już nie wiem, co poza mną było...

Już nie wiem, co poza mną było —
czy żyłem kiedy?... czy kochałem?...
Zda mi się, stoję za mogiłą —
cóż w tej mogile pochowałem?
Czy pochowałem jakie kwiaty?
Czy pochowałem złote rzeczy?
Nie wiem — to jakieś dawne światy,
stracone z mego serca pieczy 1 .
Snadź nic nie było żalu warte,
skoro nie został żal po niczem 2 — —
napisy trumien są zatarte,
blask lamp grobowych nie był Zniczem.