Na pamiątkę

Jeżeli duchy mają żywot wieczny,
jeżeli wieczne przechodzą przemiany,
to ziemia dla nich jest tragedią bytu;
żywotów jakichś marzą blask słoneczny
i chcą dla siebie czegoś zza błękitu —
i na nędz swoich patrzą krwawe rany.
Jeżeli kiedy choć godzinę jedną,
jak gdyby cichym, dalekim ustroniem
było ci serce czyje; jeśli chwilę
spokój i ulgę w nim miałaś bezwiedną:
to już to serce zasłużyło tyle,
ażeby więcej nie zapomnieć o nim.