Pour passer le temps

Nigdy mu ramion pierwsza nie otwarła,
choć się łaskawie obejmować dała;
nigdy, gdy szepnął z ściśniętego gardła
„kocham” — nie rzekła nic, tylko słuchała.
Jemu się z bólu dusza w sztuki darła,
bo nic w niej znaleźć nie mógł oprócz ciała,
i to, co pomnieć 2 musiał nieustannie,
o ile szukać wypadało w pannie.
Albowiem panną była, a za wiano 3 ,
prócz dwóch wsi, miała urodę Dyjanny 4 .
Młodzież w niej cała była zakochaną,
wszystkie jej również nie cierpiały panny.