Salomon i Sulamitka

Twe oczy jak pochodnie gorą 3 , od których noc się rozpłomienia.
Wśród rzęs twe oko jak jezioro, które nadwodny gaj ocienia.
Twe usta są jak wiśni grona purpurą malowane ciemną.
Ust twoich róża rozchylona motyle nęci ponade mną.
Pierś twa jak brama, kędy 4 woje 5 wroga łoskotem trwożą stali.
Jak dwa gołębie piersi twoje, co na śnieżystej siedzą hali.
Twe słowa jak najsłodsze miody, jako szum cedrów 6 twoja mowa.
Jak dźwięczny szelest górskiej wody, jak zapach mirry 7 twoje słowa.
Jak płomień podczas nocy mroźnej tyś pożądany mnie i drogi.
Jak łódź do brzegu z fali groźnej spieszę, o luba, w twoje progi.
Pierś twą chcę czuć na moim łonie, w uściski pochwyć mnie palące.
Zstokrotnić chciałbym moje dłonie i ust, i źrenic mieć tysiące.