O naszym gospodarstwie

O, zielony Konstanty, o, srebrna Natalio!
Cała wasza wieczerza dzbanuszek z konwalią;
wokół dzbanuszka skrzacik chodzi z halabardą 1 ,
broda siwa, lecz dobrze splamiona musztardą,
widać, podjadł, a wyście przejedli i fanty 2 —
o, Natalio zielona, o, srebrny Konstanty!
Wiersz z 1934. Pierwodruk: Utwory poetyckie , wyd. „Prosto z mostu”, 1937. W wydaniach emigracyjnych publikowany pod tytułem Uczta .