*** (Krzesło to krzesło)

Krzesło to krzesło — strugali je inni a mnie nie bolało. Ogród
ma się dobrze, co mi do gałęzi, same się szacują. Nie wchodzę,
nie wychodzę. Ogłuchłam na wszystkie drzwi, którymi by
dziać się mogło, witać się zaczęło.