Na dwu i na czterech łapach

po co ta przytulność, którą widać przez palce
mało wzięłam a przecież i temu nie wybrzęczę, nie dojrzę,
nie dosłucham, ledwo się o mnie otarło i już już własne, kwili
dawnym wilkiem, całym matecznikiem odbrzęknie
zawsze nie moje, moje co? zawsze to moje, nie moje co? tak
zdaje się na człowieka