Tu tak łatwo oddalić, odbiec

Dudni jedno o drugie o drugim. W domu z krwi i kości
jak ci tam, pogruchotane? Ludzkie. Dokąd się tłuczesz? Na
pole drabiniastym wozem po więcej niż się rodzi. Smuży się
smyk smyk pole od słońca do oczu, od oczu w śnięte niebo
po przedsennych wybojach, co słomka to miedza, z jesieni na
zimę którąś tam już po mnie smyk smyk śpiącej w grudzie.
Przełkniesz? Tylko oczy bolą z powrotem do ziemi.