Żydówka

Kraków, lipiec 1943
Bita, gnębiona, szczuta jak ten pies,
Tułam się po świecie sama jedna,
A przecież — nie chcę w ziemi gnić,
Chcę żyć, żyć, żyć!
Wchodzę do sklepu,
Sprzedawczyń rój...
Do której skierować swój krok?
Jedna mruga do drugiej,
Znam dobrze ten wzrok,
Rumienię się aż po białka
I patrzę, jak by tu wyjść.