Aluzje romantyczne do wtorku zapustnego

O, nie, panie Gambetto, wyjechał Bolivar,
Widzieliśmy meteor jego i cylinder.
Pod strumieniem świetlnego gazu
Pierrot 2 , kaskada i kamrat 3 .
Zdrada, kula bilardu 4 , toczy się po skwerze.
Tego wieczoru w domu spożyję wieczerzę.
Sekwana oglądała płynących królów zgilotynowanych.
Zgroza nocy czyha na ciebie pośród zaułków gotyckich.
Jest maską z aksamitu twe siodło, rowerze.
Wiatr ze Wschodu ożywiał izdebki Miłości.
Żegnajcie! jeśli umrzeć trzeba, wysłuchaj mnie, pani.
Ziemię muskały spódnice i dusze,