[Rojenie dziwne, być może...]

Rojenie dziwne, być może,
Z wieczora ujęło chwilkę —
Widziałem anioły boże,
Było to twe lustro tylko.
W ucieczce Eleonora
Długie rozpuściła sploty,
Na cóż ujrzeć ma aurora 1
Słodkie żądzy mej przedmioty.
O mężu dumać nie trzeba,
O wiernym myśl mi obrzydła,
Uczę was lotu do nieba,
Jestem kochankiem, mam skrzydła.

Max Jacob
Stefan Napierski
Страница

О книге

Язык

Польский

Год издания

2015-01-20

Издатель

Fundacja Nowoczesna Polska

Reload 🗙