Co nigdy prawdą nie było ani nie będzie

Kiek se juhasił na Waksmundzkiej 1 , był hań baca, dwók juhasów, a jo był honielnikiem 2 — naganiołek owce do dojenio. Ji roz nom sie tak przytrofiéło, ze num brakło ognia w sałasiy 3 . I baca godo tému najstarsému juhasowi tak:
— Jasieeeek! Idzze hań p od K osystom 4 , jes hań taki dziadék, co siedzi w sałasiy. Idź hań do nijego, on zawse ogień mo. Idź go popytoj 5 , to ci moze do.
Nej 6 Jasiek poseł. Wloz do sałasa, do dziadka i godo:
— Dziadku, dájciez nom ognia.
A dziadek mu godo:
— Ee, chłopce, jo ci ognio dom. Alé ty mi musis opowiedziéć takum opowiostke, co niygdy prowdom nie było ani nie bedziy. Bo jag mi nie opowiés, tó ci ognia nie dom, ba ci wyżne krzyz na plecak.
Nale 7 Jasiék, wicie, był taki trosecke dziadowaty, niye wiedzioł dziadkowi nic opowiedziéć, totyz dziadek ognia nie duł ino jak pedzioł, tak zrobiył. Jasiek przyseł do sałasa i godo bacy, ze mu dziadek ognia nie doł. Ale nic bacy nie pedziół, co mu dziadek zrobiył, choć gy b olało.
No to pote baca godo tému drugiemu juhasowi:
— Kubaaaa! Jidzze może ty.
I Kuba poseł do dziadka. Ale Kuba tys ognia nié przyniós.
No to na końcu jo. Godom bacy, ze jo tego uognia przyniese. Baca mi gódó:
— To idź, spróbuj.