Do Kasie (Mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz...)

Mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz,
Bacząc, że się na mie niewinnie frasujesz.
A jeśli gniew będziesz trzymać uporczywie,
Przysięgam przez miłość, która we mnie żywie 1 ,
Dla wielkiej żałości żywota się zbawię,
Żem ci nic nie winien, świadkiem swą śmierć stawię.
Wżdy też wtenczas rzeczesz: „Dla gniewu mojego
Niewinniem straciła sługę uprzejmego”.
Ale ta twa żałość już za mie nie stanie;
Przeto porzuć wczas gniew, usłysz me żądanie,
Nie okazuj mi tak niełaskawej twarzy,
Prze 2 którą żal srogi serce moje żarzy.