Do Zosie (Nie psuj niepotrzebnemi łzami wdzięcznych oczy!)

Nie psuj niepotrzebnemi łzami wdzięcznych oczy!
Nic to, że się obrotne koło czasem toczy
Fortuny niespokojnej nie wedle twej wolej 1 :
Człowieka tak szczęsnego na świecie nie było,
Któregoby nieszczęście w niwczem 3 nie ruszyło:
Niebieskich to duchów stan; u nas, tu na ziemi,
Wesołe się mieszają sprawy z troskliwemi.
Na to pomniąc 4 , frasunkiem nie psuj głowy sobie:
Przyrodzenie fortuny, nie gniew szkodzi tobie;
Lecz, jak przyjacielowi, tak też jej rozumiej,
Prócz frasunku 5 postępki takie znosić umiej.
Strzeż się, by cie fortuna niewdzięczną nie znała,