Pieśń I (O bożej opatrzności na świecie)

Nie trafunek przygodny ludzkie sprawy 1 rządzi:
fortunę szaloną, choć upornie błądzi,
Chełzna 2 twardym munsztukiem twego moc zrządzenia,
O mądrości, wszystkiego żywocie stworzenia!
Lutość i sprawiedliwość — wszytkie twoje sprawy
A przed twemi oczyma i lewy i prawy 3 .
Więc temu i to zdrowo, co sie zda, że szkodzi
Tamtemu i to wadzi, co mu żywot słodzi.
A my na twoje sprawy, choć wzrok ciemny mamy,
Kiedy cie poznać chcemy, dotknąć sie władamy.
Żeś nam nie tylko być dał, ale by szczęśliwie
Każdy żył, sam sie dawasz wszytkim lutościwie.